او از سال ۶۶ پس از جانبازی به رشته های تنیس روی میز، پرتاب وزنه، پرتاب نیزه و دیسک روی آورد و از سال ۷۲ به عضویت تیم ملی درآمد.
کسب دو مدال طلا و یک نقره در مسابقات برلین آلمان ۱۹۹۴، کسب سه مدال طلا در مسابقات مجروحین جنگی انگلستان ۱۹۹۵، کسب سه مدال طلا در مسابقات پارالمپیک آتلانتا ۱۹۹۶، کسب دومدال طلا در مسابقات جهانی بیرمنگام انگلستان ۱۹۹۸، کسب دو مدال طلا و یک نقره درمسابقات تورنمنت بین المللی نیوزلند ۱۹۹۹، کسب دو مدال طلا و یک برنز در مسابقات سیدنی ۲۰۰۰ از افتخارات این جانباز ۷۰ درصد جنگ و قهرمان پارالمپیک است.
مدبر که چند روزی در بیمارستان ایثار اردبیل بستری شده بود درباره علت بستری شدن خود در بیمارستان گفت: چون جانباز هستم هر از گاهی کلیههایم عفونت پیدا میکند و پاهایم متورم میشود که البته طبیعی است چون بیش از ۳۵ سال ویلچرنشین هستم و تحرک خاصی ندارم به همین خاطر هر از چند گاهی مجبورم در بیمارستان بستری شوم تا بهبود پیدا کنم.
او میگوید: ۱۹ سال است ازدواج کردهام و طی این سالها همسرم و خانوادهام همیشه همراهم بودند و از من حمایت کردهاند.
مدبر در پاسخ به این پرسش که چقدر تحت حمایت فدراسیون جانبازان و توانیابان و کمیته ملی پارالمپیک هستید، افزود: چون مرتب در بیمارستان بستری میشوم فدراسیون و کمیته ملی پارالمپیک اطلاعی ندارند مگر این که خودم به آن ها بگویم. البته این دو نهاد تا جایی که بتوانند از من حمایت میکنند اما در حال حاضر تحت حمایت بنیاد شهید هستم.
این قهرمان پارالمپیک گفت: ۲۰ سال است ورزش حرفهای را به خاطر شرایط بدنم کنار گذاشتهام و امکان فعالیت ندارم.
او که ۵۴ سال سن دارد در پایان در پاسخ به این پرسش که آیا از شرایط فعلی ناراضی نیستید، افزود: چون به خاطر دفاع از میهن و کشورم قطع نخاع شدم چه بخواهم و چه نخواهم راضیام به رضای خدا و معتقدم دین خود را ادا کردهام و باید سختی ها را تحمل کنم.
انتهای پیام
