وی با بیان اینکه در حال حاضر پنج تصفیهخانه در سطح شهر تهران به بهرهبرداری رسیده است، گفت: ۱۵ تصفیهخانه دیگر نیز در حال احداث هستند. مجموع این تصفیهخانهها قادر خواهند بود تا سالانه حدود ۱۵ میلیون متر مکعب آب را تصفیه کنند که در آبیاری فضای سبز تهران استفاده خواهد شد. این کار موجب کاهش فشار بر منابع آب زیرزمینی و کاهش برداشت از چاهها میشود.
مدیرکل محیط زیست و توسعه پایدار شهرداری تهران ادامه داد: هر چقدر تعداد این تصفیهخانهها افزایش یابد، میزان برداشت از منابع زیرزمینی کاهش پیدا میکند. در واقع این کار برنامه اصلی ما برای مقابله با کمبود آب در سطح شهر تهران است.
ذخیرهسازی اضطراری آب در بوستانها
باغخانیپور با اشاره به اقدامات شهرداری تهران در زمینه ذخیرهسازی آب گفت: به دستور شهردار تهران در تمامی مناطق شهر، در بوستانها مخازنی طراحی و نصب شده است تا در مواقع اضطراری بتوان از آنها برای آبیاری استفاده کرد. این مخازن در زمان کمآبی یا بروز بحران میتوانند نیاز آبی فضاهای سبز را تأمین کنند.
وی همچنین به سوءتفاهمهایی که گاهی در زمان احداث این مخازن پیش میآید، اشاره و تصریح کرد: در برخی بوستانها، عملیات حفاری و اجرای سازههای زیرزمینی باعث شده که شهروندان تصور کنند قرار است در آن مکان ساختمانی جدید مانند مسجد، مدرسه یا مجتمع تجاری احداث شود، در حالی که این فضاها صرفاً برای ساخت مخازن ذخیره آب در دل زمین ایجاد میشوند و هیچ کاربری دیگری ندارند.
آفتزدگی درختان جنگلهای تهران و ضرورت قطع درختان بیمار
مدیرکل محیط زیست شهرداری تهران در ادامه به مشکلات ایجاد شده در جنگلهای اطراف تهران نظیر چیتگر، سرخهحصار و لویزان نیز اشاره کرد و گفت: متأسفانه با دو معضل مواجه هستیم که ریشه آنها به بیش از ۶۰ سال قبل بازمیگردد؛ نخست مسئله تککشتی و کاشت گونههای مشابه (اغلب کاج) در این جنگلها است که تنوع زیستی را از بین برده است. این موضوع باعث شده با بروز نخستین آفت، کل درختان در معرض آسیب قرار بگیرند.
ویادامه داد: در حال حاضر آفت سوسک پوستخوار به برخی از مناطق این جنگلها حمله کرده و موجب بیماری درختان شده است. شهرداری تهران ناچار است برای جلوگیری از گسترش آفت، درختان آلوده را قطع کند.
باغخانیپور در پایان در واکنش به برخی شایعات مبنی بر فروش چوب این درختان گفت: این شایعات صحت ندارد. درختان آلوده به آفت نه تنها قابل استفاده نیستند بلکه چوب آنها نیز باید یا سوزانده یا دفن شود. قطع این درختان صرفاً بهمنظور جلوگیری از گسترش بیماری به سایر بخشهای جنگل صورت میگیرد.
انتهای پیام
